Tijdens deze  thema-avond spreken we over hoe zorg en het huishouden kan worden uitbesteed zonder dat dit ten koste gaat van andermans rechten. Kortom: kom luisteren, vragen stellen en meedenken over arbeidsrelaties in huis!

Je bent welkom op 10 mei om 19:00 uur in Pakhuis de Zwijger, Piet Heinkade 179 te Amsterdam. Het programma ‘Help?! de Hulp’ eindigt rond 21:00 uur. mocht u van te voren een hapje willen eten, dan kunt u terecht in het restaurant van Pakhuis de Zwijger.

Stuur een bericht naar HIAteam2010@gmail.com of fatsoenlijkhuishouden@gmail.com om u aan te melden voor uw aanmelding en uw vragen.

Fatsoenlijk huishouden organiseert ‘Help?! de Hulp’ in samenwerking met FNV Bondgenoten, huishoudelijke werkersorganisaties, Humanity in Action en supporters.

De schoonmaakbazen hebben een oplossing voor doorbetaling bij ziekte resoluut afgewezen. Opmerkelijk: het voorstel dat voor de vakbonden bespreekbaar was, is afkomstig van 3 grote opdrachtgevers. De Telegraaf meldt dat de NS, Schiphol, Erasmus MC een compromisvoorstel deden voor de angel in het schoonmaakconflict.

“Kan het nog krankzinniger? Ze steken een middelvinger op naar hún eigen klanten. De starheid en arrogantie van de schoonmaakbazen in een notendop.” zegt Ron Meyer van FNV Bondgenoten.

Oplossing van tafel gespuugd
NS, Schiphol en Erasmus stellen een gefaseerde invoering van doorbetaling bij ziekte én een normaal ziektebeleid voor. Meyer:  ”Ze mochten hun voorstel niet eens komen toelichten. Dat weigerden de schoonmaakbedrijven. Het werd gewoon van tafel gespuugd. Is er een grotere schoffering denkbaar?”

Doorbetaling bij ziekte
Zieke schoonmakers worden doorgaans slecht behandeld. Hun ziekte wordt vaak beoordeeld door hun eigen leidinggevende of een call-center. Bovendien krijgen de meeste schoonmakers de eerste 2 dagen niet doorbetaald. Uit een onderzoek  van FNV Bondgenoten naar kortdurende ziekte-regelingen blijkt die van de schoonmaak één van de slechtste van Nederland te zijn. De ouwerwetse strafmaatregelen blijken bovendien averechts te werken. De vakbonden en opdrachtgevers pleiten voor een invoering van volwassen ziektebeleid met onder andere gefaseerde invoering van doorbetaling bij ziekte.

Buitenspel
Khadija Tahiri is ziekenhuisschoonmaker en neemt als de gekozen President van de Vakbond van Schoonmakers deel aan de onderhandelingen. “Ik ben totaal verbaasd over de onwil. Wij vragen iets dat voor heel Nederland hartstikke normaal is. Zelfs de opdrachtgevers willen het oplossen. De schoonmaakbazen hebben zichzelf volledig buitenspel gezet. Wij kunnen nu niet anders dan afspraken maken met de opdrachtgevers.”

Muur van Onwil
De vakbond presenteerde meerdere oplossingen. De schoonmaakbedrijven willen niet verder gaan dan een onderzoekje. ”Het is geen kwestie van kunnen, maar van willen. De schoonmaakbazen hebben een Muur van Onwil gemetseld. Daar valt niet tegenop te praten.” zegt Ron Meyer van FNV Bondgenoten. “De schoonmaakbazen zetten hun éigen grote opdrachtgevers als Schiphol, Telegraaf Media Groep, UWV, Universiteiten en NS totaal voor schut. Die opdrachtgevers lieten tijdens eerdere acties al weten dat er een oplossing moet komen voor doorbetaling bij ziekte in de nieuwe cao. Ze zullen laaiend zijn. En terecht!”

Niet normaal!
“Het gaat ons niet eens om het geld. Het gaat om een respectvolle behandeling van zieke schoonmakers. In 1980 was dat normaal voor de schoonmaker van de NS en Philips. Anno 2012 moeten wij daarvoor al 14 weken staken. Dat is toch niet normaal?!” zegt Khadija Tahiri, ziekenhuisschoonmaker en President van de Vakbond van Schoonmakers

Actie per opdrachtgever
Duizenden schoonmakers staken al 14 weken voor doodnormale dingen als doorbetaling bij ziekte en wat meer respect. Ze kregen steun van veel Nederlanders waaronder BN’ers als Jort Kelder en Matthijs van Nieuwkerk. De stakende schoonmakers zullen nu per opdrachtgever afspraken maken.

“Als de schoonmaakbazen willen, ligt de oplossing voor het oprapen” - Ultieme onderhandelingen schoonmaaksector

Vandaag onderhandelt de Vakbond van Schoonmakers, FNV Bondgenoten, met de schoonmaakwerkgevers. Als de schoonmaakbazen willen, kan er een einde komen aan de historische veertien weken durende staking van schoonmakers. “Het is geen kwestie van kunnen, maar van willen.”

“Wij vragen niet veel, we willen met respect behandeld worden. Ook als we ziek zijn. De tijd dat wij schoonmakers konden worden genegeerd, is nu eenmaal voorbij“, zegt Kadhija Tahiri, President van de Vakbond van Schoonmakers.

Gezond verstand
“We dragen vijf oplossingen aan. Het is geen kwestie van kunnen, maar van willen.” zegt Ron Meyer, vakbondsbestuurder bij FNV Bondgenoten. ”De oplossing ligt voor het oprapen. Als gezond verstand het wint van de oude reflex van onwil.”

Eerste schaap
Gisteren verraste de vakbond met een opvallende afspraak. Schoonmaakbedrijf Effektief kwam met de bond overeen dat er voortaan wordt doorbetaald bij de eerste ziektemelding. De vakbond kondigde aan per bedrijf afspraken te zullen maken zolang werkgeversorganisatie OSB een collectieve oplossing blokkeert. Khadija Tahiri: “Dit is het bewijs dat het wel kan. Doorbetalen bij ziekte is voor vrijwel iedere Nederlander doodnormaal. Als het eerste schaap over de dam is….”

Historische staking
Duizenden schoonmakers staken nu al veertien weken. Ze liepen in die afgelopen drie maanden tien Marsen van Respect, ontvingen duizenden steunbetuigingen uit de hele wereld, voerden een kleine honderd acties en overtuigden grote opdrachtgevers om op papier te zetten dat ze meer willen betalen voor schoonmaak. BN’ers als Matthijs van Nieuwkerk en Jort Kelder spraken publiekelijk hun steun uit. De staking is de langste Nederlandse sectorstaking sinds 1933.

 Na 13 volle stakingsweken is voor schoonmaakbaas Erwin de Jong de maat vol. Waar alle andere schoonmaakbedrijven nog steeds dwarsliggen over doorbetaling bij ziekte heeft hij los van de OSB (organisatie van de gezamenlijke schoonmaakbedrijven) een akkoord met deVakbond van Schoonmakers gesloten. De stakende schoonmakers overhandigen hem daarvoor dinsdag een bijzondere prijs. Inmiddels hebben meer opdrachtgevers en schoonmaakbedrijven bij de Vakbond van Schoonmakers aangeklopt om een afspraak te maken over doorbetaling bij ziekte. Een centrale CAO wordt steeds minder noodzakelijk.

 “Als het eerste schaap over de dam is, wordt doorbetaling bij ziekte nog eens normaal in de schoonmaak.” aldus school-schoonmaakster Marga Pluis. De schoonmakers beschouwen de moedige stap van schoonmaakbedrijf Effektief als een steun in de rug voor de landelijke staking. De bedrijvenkoepel OSB onderhandelt woensdag weer met de Vakbond van Schoonmakers. De gezamenlijke schoonmakers ontvangen al wekenlang veel kritiek op hun starre weigering om tegemoet te komen aan de wens van veel schoonmakers: doorbetaling bij ziekte. De stakende schoonmakers in Groningen besloten maandagavond om de komende tijd ook de klanten van schoonmaakbedrijven op dit verschil te attenderen. Schoonmaakster Paula Groenboom : “Het kaf zal nu van het koren gescheiden worden. We hopen natuurlijk dat de andere bedrijven het goede voorbeeld volgen.”

Red: bovenstaande foto is gemaakt tijdens een eerdere actie

Doorbetaling bij ziekte de sleutel van de staking

De Vakbond van Schoonmakers accepteert de publieke uitnodiging van OSB om de onderhandelingen voor een nieuwe cao Schoonmaak te heropenen. “Wij zijn altijd bereid tot onderhandelen,” zegt Ron Meyer, bestuurder Vakbond van Schoonmakers. “Ik hoop van harte dat de werkgevers ook echt voor de oplossing willen kiezen. Doorbetaling bij ziekte is de sleutel van dit conflict. Ik ben alleen bang dat we tegenover een muur van onwil komen te zitten.”

De afgelopen week is er informeel gesproken over een mogelijke oplossing voor het cao-conflict in de schoonmaak. “We hebben daarvoor al onze creativiteit gestoken in het bedenken van vijf oplossingen voor het doorbetalen bij ziekte, dat voor schoonmakers zo belangrijk is”, aldus Meyer. “Die oplossingen zijn door OSB van tafel geveegd. Ik vraag me af of daarbij gezond verstand of simpelweg onwil leidend is geweest. Het gaat niet om het geld. Doorbetalen bij ziekte is een doornormale arbeidsvoorwaarde. Als je die ook aan schoonmakers geeft, erken je ze als volwaardig werknemer. Bovendien is het een financiële prikkel voor werkgevers om te zorgen voor gezonde werkomstandigheden. Dat is de grotere gedachte er achter. De houding van schoonmaakbazen ten opzichte van zieke werknemers moet om.”

Zoethoudertje
OSB stelt een ‘verregaande studie naar verzuim in relatie tot doorbetalen bij wachtdagen’ voor. Meyer voelt daar niets voor: “Zo’n studie is een zoethoudertje, je parkeert het probleem alleen maar. Daar hebben we niks aan. We hebben een echte oplossing nodig. Daar hebben we er genoeg van liggen. Laten we daar gewoon een verstandige keuze uit maken.”

Huishoudelijk werkers zijn werknemers, net als ieder ander. Werken in de huishouding gebeurt in Nederland in de informele sector, meestal zwart, wordt slecht betaald, is onveilig en geeft geen toegang tot de meest fundamentele arbeidsrechten en ook niet tot sociale zekerheid. Het gebrek aan structuur leidt tot ongewenste situaties. Maar huishoudelijk werk is echt werk en FNV Bondgenoten wil er graag Gewoon Goed Werk van maken zodat ook met werken in de huishouding vrouwen en mannen in hun levensonderhoud kunnen voorzien.

De huishoudelijk werker kan door haar werk niet alleen haar eigen huur betalen en voor haar kinderen zorgen maar stelt ook beide partners in het gezin waar zij werkt in staat om elders betaalde arbeid te verrichten. Dat draagt bij aan een hogere arbeidsparticipatie van vrouwen en mannen en stelt vooral vrouwen in staat om niet alleen te werken maar ook carrière te maken.

Het werk dat huishoudelijk werkers doen bestaat uit schoonmaken, oppassen, boodschappen doen, koken, medicijnen ophalen, wassen en strijken en ook zo nu en dan de hond uitlaten. Immers, ook wie zelf buitenshuis werkt moet schoonmaken, grasmaaien, boodschappen doen en in een aantal gevallen ook kinderen en/of ouderen verzorgen. Huishoudelijk werkers nemen een deel van die taken over. Hun werk is vanuit maatschappelijk en economisch perspectief belangrijk. We vertrouwen huishoudelijk werkers onze huissleutels, onze kinderen en huisdieren toe. Daarvoor zorgen is verantwoordelijk werk en het werk dat de huishoudelijk werker doet is dan ook belangrijk werk. Wij willen er ook Gewoon Goed Werk van maken. Werk dat veilig en gezond is, dat fatsoenlijk betaalt, dat verzekerd is en gewone arbeidstijden kent.

Met andere woorden: wij willen dat huishoudelijk werkers gelijk behandeld worden aan alle andere werknemers en volledige arbeidsrechten krijgen. Wij vragen het parlement daar steun voor.

Ingezonden door medewerker op di, 27/03/2012 – 10:49
in FNV huishoudelijk werker migranten rechtspositie Werk

Terwijl de regering kort op de kinderopvang, worden vrouwen steeds meer gestimuleerd om te gaan werken. Deze paradoxale spanning zorgt voor een situatie waarin de huishoudelijke hulp een steeds prominentere positie gaat spelen. Daarentegen weet het gezin vaak niet heel veel meer van hun ‘domestic worker’ behalve een naam en het land van herkomst. Met de toenemende restricties op migratie en daarmee ook op de rechtspositie van migranten arbeiders, wordt de toegang tot sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt steeds verder vernauwd. Rebeca Pabon, FNV-vakbondsorganizer, strijdt samen met de huishoudelijk werkers voor gelijke rechten. Ze komt oorspronkelijk uit Puerto Rico en werkt sinds drie jaar in Nederland waar ze zich heel erg geaccepteerd voelt. Ze kwam met het doel om een bijdrage te leveren aan de beweging van migranten werkers en de FNV-Vakbond biedt voor haar de kans om de stemmen van deze werkers te laten horen.

Vrouwen, maar ook steeds meer mannen
De sector van domestic workers, oftewel huishoudelijk werkers, werd aanvankelijk gedomineerd door migranten vrouwen, maar er zijn ook steeds meer migranten mannen die hierbinnen werkzaam zijn. Zo zijn er bijvoorbeeld ook echtparen die samen hun huishoudelijke diensten aanbieden. Er zijn genoeg inspirerende voorbeelden te noemen die enorm hard werken om een betere omgeving voor zichzelf en anderen te creëren. Veel van deze ‘leiders’ zijn vrouwen met de capaciteiten om mensen achter zich te scharen en bij elkaar te brengen. De belangrijkste boodschap die ze willen uitdragen is dat ze een arbeider zijn en geen crimineel. Het zijn mensen die lid zijn van de vakbond om rechten te verwerven voor zichzelf en andere arbeiders. Dit is een proces dat begint aan de keukentafel waar de problemen worden vastgesteld om daarna een plan van aanpak te maken. Vervolgens wordt de ladder beklommen van NGO’s, naar vakbond en uiteindelijk de regering.

De onmisbaarheid van de huishoudelijk werker
Rebeca zegt dat het problematisch is dat er niet verder wordt gekeken dan de migratie status van een persoon. Wanneer je ook de economische bijdrage van huishoudelijk werkers gaat benadrukken, wordt er meer ruchtbaarheid gegeven aan de noodzaak van deze bijdrage aan de samenleving. Zonder de huishoudelijk werkers zou het Nederlandse huishouden niet functioneren op de manier waarop het nu doet. Nederlandse vrouwen worden door de overheid enorm gestimuleerd om te gaan werken, maar tegelijkertijd worden faciliteiten zoals kinderopvang steeds duurder en minder toegankelijk. De Nederlandse vrouw heeft hierdoor een goedkope hulp in de huishouding nodig. Oftewel, de huishoudelijk werker is onmisbaar. In feite wordt de Nederlandse vrouw, en natuurlijk ook de Nederlandse man, als het ware bevrijd van alle taken in het huishouden door de huishoudelijk werker. Dit is natuurlijk tegelijkertijd obsceen wanneer je bedenkt dat de Nederlandse vrouw in principe dus profiteert van het feit dat de huishoudelijk werker geen contract, geen rechten en geen sociale voorzieningen heeft en daardoor goedkope arbeid levert.

Een collectief probleem
De verantwoordelijkheid om deze huishoudelijk werkers te voorzien van rechten, vergunningen en sociale voorzieningen ligt niet in de handen van het individu, maar van het collectief volgens Rebeca. De huishoudelijk werkers zijn de individuele oplossing voor het Nederlandse gezin, maar ook voor een collectief probleem van de samenleving. Veel huishoudens profiteren van de goedkope arbeid van huishoudelijk werkers en het ontbreekt simpelweg aan het juiste systeem om dit anders in te richten. Het is een lastig conflict, want kan je het Nederlandse gezin het kwalijk nemen dat ze een huishoudelijk werker aannemen wanneer ze meer dan negen maanden moeten wachten op kinderopvang?

Het gaat dus niet om de zielige migrant die naar Nederlands is gekomen en simpelweg om alles vraagt. Het zijn hardwerkende mensen die zoeken naar oplossingen om op een goede manier bij te dragen aan de samenleving. Rebeca heeft altijd het Nederlandse pragmatisme gewaardeerd waarin actief naar oplossingen wordt gezocht. Nederland kan daarentegen nog wel veel leren van andere Europese landen waar al veel meer geregeld is op juridisch gebied van huishoudelijk werkers.

Maartje Smits is stagiaire PR & Communicatie en studeert Algemene Cultuurwetenschappen aan de Raboud Universiteit in Nijmegen

(het origineel is geplaatst op: http://talktoaletta.nu/blog/rebeca-pabon-over-huishoudelijk-werkers-ook-zij-verdienen-gelijke-rechten)

Duizenden schoonmakers zijn zojuist een sit-in begonnen in de stationshal van Utrecht Centraal Station. De grootste opdrachtgever van de schoonmaaksector, de NS, beloofde steun maar deed weinig. De staking van ruim drieduizend schoonmakers voor doorbetaling bij ziekte duurt al 12 weken.”Van 12 weken staken voor doorbetaling bij ziekte, word je moe, dan ga je zitten.”

Doodnormale dingen: doorbetaling bij ziekte
De schoonmaaksector gaat gebukt onder een enorme prijzenoorlog. Grote opdrachtgevers als Philips, de Rijksoverheid en de banken kiezen voortdurend voor nóg goedkopere schoonmaakbedrijven. Ten koste van de schoonmakers, die steeds meer moeten doen in minder tijd. De schoonmakers vragen doodnormale dingen als een normale werkdruk, doorbetaling bij ziekte en wat meer respect.
“Onze staking gaat niet over gouden bergen of over bonussen. Wij willen ons werk kúnnen doen en fatsoenlijk behandeld worden,” zegt Khadija Tahiri, de gekozen President van de Vakbond van Schoonmakers. “Wij zijn geen robots. We worden net als alle andere Nederlanders wel eens ziek. We willen één keer per jaar ongestraft ziek kunnen worden.”

Mooie woorden NS sporen niet met werkelijkheid
NS werd gespaard, omdat het bedrijf – een van de grootste opdrachtgevers van schoonmaakwerk – had beloofd om de schoonmakers te steunen en de schoonmaakbedrijven onder druk te zetten. “Die mooie woorden sporen niet met de werkelijkheid. Want wij moeten nu al 12 weken staken voor zoiets eenvoudigs als doorbetaling bij ziekte. Ons geduld is op. Na drie maanden staken voor doorbetaling bij ziekte en wat meer respect, zijn we moe en gaan we zitten.” aldus Tahiri.

“Als reusachtige opdrachtgevers als NS, Schiphol, de banken en Philips willen, is het morgen opgelost. Mooie woorden horen we al 3 maanden. Van mooie woorden, kun je geen ziektedagen betalen…” zegt Ron Meyer van FNV Bondgenoten. Hij vervolgt: “Het is nu hom of kuit. Of de NS geven de schoonmaakbazen het laatste zetje of ze maken rechtstreeks met ons afspraken.”

Historische staking
Duizenden schoonmakers liepen de afgelopen drie maanden 10 Marsen van Respect, ontvingen duizenden steunbetuigingen uit de hele wereld, voerden een kleine honderd acties en overtuigden grote opdrachtgevers om- op papier te zetten dat ze meer willen betalen voor schoonmaak. De staking is de langste Nederlandse sectorstaking sinds 1933. Dat feit legt de vinger op een zere maatschappelijke plek: grote groepen uitbestede werkers voelen zich uitgeknepen en eisen een betere behandeling. De schoonmaker van 30 jaar geleden haalde zijn neus op voor doorbetaling bij ziekte, dat was toen geregeld omdat hij in dienst was bij de opdrachtgever. De schoonmaker van nu is er al bijna 3 maanden voor in staking.

Steun van BN’ers
Door hun opvallende acties kregen de schoonmakers de afgelopen weken de steun van veel Nederlanders waaronder BN’ers als Matthijs van Nieuwkerk en Jort Kelder. Gehuld in welbekende bretels en gele schoonmaakhandschoen sprak Kelder de alleszeggende woorden: “Ga me nou niet wijsmaken dat als de schoonmaker 1 of 2 euro per uur meer kost dat dan opeens de hele economie instort”

Thousands of us, cleaners in the Netherlands, are striking for more than 12 weeks now. As much as 10.000 letters of support, 20 actions at embassies and solidarity around the globe. 

We, the Dutch striking cleaners thank our international friends very much for giving us the energie and power during our struggle.